Zamanın birinde çok güzel bir prenses varmış…Kral, prensese bakılmasını yasak ettiÄŸinden, o saraydan çıktığı anda tüm ahali evlerine kapanır, saklanırmış…Gel zaman git zaman, fakir köylü bir delikanlı, prensesle gözgöze gelmiÅŸ ve derin aÅŸka tutulmuÅŸ…Tabii ki kral hemen delikanlının öldürülmesi emrini vermiÅŸ…Prenses babasına öyle çok yalvarmış ki, ceza olarak köylüyü ıssız bir adaya hapsetmiÅŸler…Birbirlerine olan aÅŸklarını martıların taşıdığı mektuplarla yaÅŸamışlar…Günün birinde delikanlı, prensese;  bu sana son mektubum, hasretine daha fazla dayanamıyorum diye yazmış…ne var ki martı mektubu prensese götürürken yolda denize düÅŸürmüÅŸ…Prenses, hayatının geri kalanını o pencerenin önünde martıyı bekleyerek geçirmiÅŸ…Bu duruma çok üzülen martılar, iÅŸte o gün bugündür denizin üzerinde o mektubu aramaktadır…